Pomiary wentylacji anemometrem krok po kroku

Prędkość powietrza a wydajność wentylacji

Anemometr mierzy prędkość powietrza w określonym miejscu. Ocena wentylacji zwykle wymaga jednak strumienia objętości, czyli informacji, jaka objętość powietrza przepływa przez przekrój w jednostce czasu. Aby przejść od prędkości do strumienia, trzeba znać pole przekroju oraz średnią prędkość normalną do jego powierzchni. Pojedynczy odczyt przy kratce rzadko dostarcza wszystkich potrzebnych informacji. Wynik zależy od rozkładu przepływu, geometrii zakończenia i sposobu ustawienia sondy, dlatego przygotowanie metody jest równie ważne jak wybór przyrządu.

Dobierz sondę do miejsca badania

Na większych otwartych powierzchniach wygodna bywa sonda skrzydełkowa, natomiast w kanale lub przy małej prędkości przydatna może być sonda cieplna. Ich wskazania odnoszą się do różnych obszarów pomiarowych i mają odmienne ograniczenia. Wirnik zajmuje część przekroju, a delikatny czujnik cieplny może reagować na zabrudzenie i zmiany warunków termicznych. Wybierając anemometr do wentylacji, sprawdź zakres, kierunkowość, wymiary sondy i możliwość uśredniania. Przyrząd musi odpowiadać warunkom występującym w danym punkcie instalacji.

Przygotowanie instalacji i stanowiska

Najpierw ustal, w jakim stanie ma pracować instalacja. Położenie przepustnic, tryb wentylatora, stan filtrów oraz otwarcie drzwi mogą wpływać na przepływ. Po zmianie ustawień poczekaj na ustabilizowanie warunków. Nie zasłaniaj kratki dłonią ani obudową miernika i nie ustawiaj ciała bezpośrednio na drodze strugi. Zanotuj, czy badasz nawiew, czy wywiew. Zwróć uwagę na żaluzje i kierownice, ponieważ odchylają powietrze, przez co ustawienie sondy prostopadle do ściany nie zawsze odpowiada rzeczywistemu kierunkowi ruchu powietrza.

Jak zebrać reprezentatywne odczyty

Prędkość na powierzchni otworu zwykle nie jest jednakowa. Rozplanuj pomiary tak, aby objęły cały badany obszar, zgodnie z przyjętą metodą. Dla pól o jednakowej powierzchni można wyznaczyć średnią arytmetyczną ich reprezentatywnych prędkości. Jeżeli pola mają różną wielkość, potrzebne jest ważenie powierzchnią. Zachowaj jednakowe ustawienie sondy i porównywalny czas obserwacji. Powolne przesuwanie czujnika bywa dopuszczone przez instrukcję lub procedurę, ale przypadkowe prowadzenie go po kratce nie gwarantuje poprawnej średniej. Przy silnej zmienności powtórz serię i opisz rozrzut wyników.

Przeliczenie na strumień objętości

Dla średniej prędkości prostopadłej do przekroju obowiązuje zależność Q = v × A. Jeżeli v podano w m/s, a A w m², otrzymujemy Q w m³/s. Przeliczenie na godzinę ma postać Q [m³/h] = v [m/s] × A [m²] × 3600. Trzeba przy tym użyć pola odpowiadającego miejscu i metodzie pomiaru. Zewnętrzne wymiary ramki kratki nie opisują automatycznie czynnej powierzchni przepływu. Współczynnik korekcyjny można zastosować wyłącznie wtedy, gdy wynika z wiarygodnych danych dla konkretnego elementu i metody.

Kratka i kanał wymagają odmiennego podejścia

Na kratce występują lokalne przyspieszenia pomiędzy lamelami, a poza nią struga rozszerza się i miesza z powietrzem otoczenia. Z tego powodu zmiana odległości sondy może zmienić wynik bez zmiany pracy wentylatora. Pomiar w odpowiednim przekroju kanału często ułatwia obliczenia, lecz także wymaga oceny profilu prędkości i wpływu kolan. Tam, gdzie metoda tego wymaga, stosuje się kaptur pomiarowy o znanych właściwościach. Sam anemometr skrzydełkowy nie zastępuje procedury uwzględniającej geometrię zakończenia instalacji.

• Sprawdź jednostki i wprowadzone pole powierzchni.
• Uwzględnij kierunek przepływu oraz orientację czujnika.
• Nie wyznaczaj wydajności na podstawie samego maksimum prędkości.
• Zapisz warunki pracy instalacji i rozmieszczenie punktów.
• Oddziel odczyty surowe od wartości obliczonych.

Co powinno znaleźć się w zapisie wyników

W protokole opisz punkt instalacji, zastosowany przyrząd, geometrię przekroju, metodę uśredniania i warunki badania. Zachowaj odczyty umożliwiające ponowne sprawdzenie obliczeń. Podaj wynik z odpowiednią jednostką oraz informacją o niepewności, jeśli została wyznaczona. Porównuj go z założeniami projektu lub właściwymi wymaganiami, a nie z przypadkową wartością znalezioną dla innego pomieszczenia. Gdy odczyty są niestabilne albo profil silnie zaburzony, wybierz lepsze miejsce pomiaru lub metodę odpowiednią do takiego przepływu.